زودتر مصرف شده و زالوهاى تازه صيد شده از طبيعت جاى زالوهاى قبلى را بگيرند . هرگز نبايد براى تغذيه زالوها چيزى به آب يا خاك و به طور كلى محل زندگى زالو اضافه كنيد . از اين نظر زالوها كاملا با ماهىهاى آكواريوم متفاوتند . هر نوع تغذيه با مواد پروتئينى شبيه به غذاى ماهىهاى آكواريوم باعث ايجاد فساد و تعفن و آلودگى مىشود و بايد توجه داشت كه اساسا زالوها نياز به تغذيه ندارند و خود مىتوانند از خاك مرطوب و محيط طبيعى زندگى خويش براى ادامه حيات مواد غذايى لازم را جذب كنند . زالوها نسبت به بو ، صدا ، نور ، لمس با دست و حرارت و هر نوع ماده شيميايى حساس هستند و با نمك ، الكل ، ادوكلن ، بتادين ، ساولون ، بنزين ، اتر ، سركه و ديگر مواد شيميايى و مواد تند مانند فلفل و خردل و امثال آن از بين مىروند . اگر زالويى وارد دهان انسان يا حيوان گردد به سادگى با محلولى از سركه و نمك و يا شراب و غيرو از ميان مىروند و به هركجا چسبيده‌اند از آن جدا مىشوند . چگونگى صيد زالو زالوها همديگر را مىشناسند و معمولا به صورت مجموعه‌اى حركات هماهنگى دارند و از جايى بجاى ديگر مىروند . آنها بوى خون را دريافت مىكنند و اگر يك زالو به انسان يا جانورى بچسبد ديگر زالوها نيز متوجه شده و به آن‌سو هجوم مىآورند . بهترين راه براى صيد زالو از مرداب‌ها آن است كه صيادان به‌جاى شلوار جوراب نازك زنانه بلند بپوشند و درون مرداب بروند آن‌قدر كه تا بالاى ران در آب مرداب فرو رود . سپس با تكان دادن آب زالو را متوجه حضور خود نمايند . زالوها با استشمام بوى انسان به سمت طعمه آمده و به جوراب مىچسبند ولى نمىتوانند نيش بزنند . در اين حالت صياد از آب بيرون آمده و جوراب را به صورت برعكس از پاى خويش در مىآورد . جوراب به صورت كيسه‌اى درآمده و تعداد زيادى زالو در ميان خود مانند تور ماهيگيرى حبس مىنمايد . راه ديگر استفاده از چكمه‌هاى بلند و فرو رفتن در مرداب و صيد زالو با دست است .